Кулактан агып чыккан суюктук нажаспы? Эгер агып чыкса, даарат бузулабы?
Эгер кулактан аз-аздан суюктук чыгып турган учурда кулакка дары тамызылса, андан кийин ошол тамчылар кулактан кайра агып чыкса, алар да нажас болуп эсептелеби?
Эгер кулактан чыккан суюктук оору менен коштолуп чыкса же жарааттан агып жаткан суюктук болуп, кулактан чыгып дааратта жуушу парз болгон жерге чейин агып барса, анда: даарат бузулат, чыккан суюктук нажас болуп эсептелет.
Эгер ошол суюктук кулакка тамызылган дарынын (тамчылардын) аралашуусу менен кулактан сыртка агып чыкса, анда ал да нажас болуп эсептелет.
Ал эми кулактан суюктук эч кандай оорутпай, оорунун белгиси жок чыгып жатса, бул кулакта жараат же ириң жок экенинин белгиси болуп саналат. Мындай учурда:
чыккан суюктук нажас эмес, даарат да бузулбайт.
کما فی رد المحتار: "(كما) لا ينقض (لو خرج من أذنه) ونحوها كعينه وثديه (قيح) ونحوه كصديد وماء سرة وعين (لا بوجع) وإن خرج (به) أي بوجع (نقض) لأنه دليل الجرح
(قوله: لا بوجع)۔۔۔الظاهر إذا كان الخارج قيحا أو صديدا لنقض، سواء كان مع وجع أو بدونه لأنهما لا يخرجان إلا عن علة، نعم هذا التفصيل حسن فيما إذا كان الخارج ماء ليس غير."
(147/1،کتاب الطهارۃ،ط:سعید)-
و فی الفتاوى الهندية: "(ومنها) ما يخرج من غير السبيلين ويسيل إلى ما يظهر من الدم والقيح والصديد والماء لعلة وحد السيلان أن يعلو فينحدر عن رأس الجرح."
(10/1،کتاب الطهارۃ،ط:رشیدیة)-
و فی فتاوی تاترخانیہ: "وإذا خرج من أذنه قيح أو صديد ينظر إن خرج بدون الوجع لا ينقض الوضوه، وإن خرج مع الوجع ينقض وضوءه."
(244/1، کتاب الطهارۃ،ط: رشیدیة)-
و فی مجمع الانہر شرح ملتقی الابحر: "اعلم أنهم اتفقوا على أن الماء القليل يتنجس بوقوع النجاسة فيه دون الكثير."
(28/1، کتاب الطهارۃ،ط: احیاء التراث العربی)-